Zick Johre fläg de Akademie ärg god Beziehunge zo enem Düsseldorfer Verein, de "Mundartfreunde Düsseldorf 1969 e.V.". Die dun eigentlich et selve wie mir hee vun der Kölsch-Akademie och. Die kömmere sich och dodröm, dat ehre Dialek wiggerläv.
Alle drei Mond gitt et bei denne och e Vereinsheff "Mer spreche Platt". Un denne ehre Dialek künne de Düsseldorfer - un och söns jeder, dä well - do och liere, en der "Hans-Müller-Schlösser-Akademie". Dat es denne ehr "Scholl för Düsseldorwer Platt". Do sid ehr platt, wa?
Av un zo besöken sich die Lück vun der Kölsch-Akademie un de "Mundartfreunde Düsseldorf 1969 e. V." gägesiggig. Dann schwaade se e bessche de Schnüss, verzälle sich, wat et esu Neues en Kölle un en Düsseldorf gitt, un der Gassgeber hät och immer e ungerhaldsam Programm met Musik för de Gäss us dä ander Stadt parat. Zom Schluss singk mer noch e paar Leeder zesamme und dann fahre de Gäss met enem gode Geföhl zoröck en ehr Stadt un keiner versteiht mih, woröm esu vill Lück die Minsche us dä ander Stadt eigentlich nit ligge künne.
Dat kann doch nit nor am Bier lige. Secher, Kölsch schmeck besser wie Ald, ävver als Kölsche kritt mer och ald ens e Ald erunder. Un erömgedriht. Sin jo beids obergärig.
Em Määz dis Johr wore mer grad widder engelade vun dä Düsseldorfer - un do wor en richtig god Stimmung. Op beidse Sigge. Dat Treffe hät em "Kom(m)ödchen" stattgefunge, wat jo, wie mer weiß, ein vun de renommeetste Kabarett-Bühne vun ganz Deutschland es. Un ov ehr et gläuv oder nit: Die Düsseldorfer kunnte all uns kölsche Leeder wie us em Effeff metsinge.
Op jede Fall weed de Kölsch-Akademie och wigger dä gode Kontak halde zo der Düsseldorf-Akademie - ich meine de "Hans-Müller-Schlösser-Akademie".
Wann Ehr mih wesse wollt vun denne, wä die sin, wo mer se finge kann un wat die alles esu maache, dann luurt ens op denne ehr
Homepage