|
Dat sin er villleich Famillieverhäldnesse!
von Christa Bhatt
(Infoheft Akademie för uns kölsche Sproch, Mai – Okt. 2006, S. 21 ff.)
En de fröhe Sechziger Johre do gov et e Leed, dat heeß "Shame and Scandal in the Family(1)". Vun wäm dat wor oder wä dat gesunge hatt, dat weiß ich hügg nit mih. Ävver dat Leed hatt mer ärg god gefalle domols. Hügg eigentlich och noch.
Ävver met däm Leed hät et en ärg geheimnisvolle Bewandnis. Immer, wann ich dat Leed esu vür mich hin am Singe oder Summe oder Fleute wor, dät jet Schlemmes passeere. Nit esu ärg schlemm, dat einer sterve moot oder esu, ävver et passeeten immer jet, wat för mich jet Schläächtes bedügge dät.
Eimol han ich em Auto dat Leed gesunge und ben promp ohne Sprit lige geblevve un moot üvver zwei Stund waade, bes einer kom un mir geholfe hät. E ander Mol es mer beim Singe en Rötsch Tellere us de Häng geflutsch un all wore se kapodd. Un eimol wollt ich en et Städtche gonn jet noh de Jüngelcher luure, han em Auto dat Leed gehoot, do es mer beim Ussteige de Botz an der Fott opgeplatz. Do wor die Saach met dä Jüngelcher och gelaufe. Ich ben dann vürsichtiger gewoode un han eets zogesinn, dat nix passeere kunnt, wann ich dat Leed op de Leppe hatt.
Em Sommer 1970 hatten ene gode Fründ vun mir, der Dieter, und ich beids uns Föhrerschingpröfunge gemaht un han uns, wie mer dä Lappe hatte, och tirek Autos gekauf: VW Käfer. Däm Dieter si wor e dunkelblau Cabrio., en richtige Schönheit. Hä broht och gar nit vill doför ze bezahle. Woröm dat esu bellig wor, dat han mer dann em nöchste Winter erfahre. En dä Kess wor et esu kald, dat Stoffdaach wor an dausend Stelle undeech, un wa' mer de Heizung aangemaht hatt, dann komen glichziggig de Avgase eren. Mer hatte alsu de Wahl: erfriere oder vergeff wääde. Weil mer leever freere wollte wie verstecke, ha' mer däm Auto dä Name "Eisi Antarktus" gegovve.
Wat ich üch hee ävver eigentlich verzälle well, dat es nit em Winter passeet, sondern an enem schöne sonnige Dag esu 1971/72. Mi Auto hatt grad irgend en blöde Krankheit un wollt sich nit bewäge, dröm hatt mich der Dieter zo Hus en Ling(2) avgehollt un mer wollte en de Nöh vum Ebertplatz. Et Verdeck vum Eisi Antarktus wor unge, der Wind dät uns öm de Backe blose, et wor richtig schön. Et einzige, wat gefählt hatt, dat wor Musik. Dä Kassettespiller vum Eisi wor kapodd.
Mer fuhre üvver de Baachemer Stroß nohm Nüümaat un koot dohinger links op de Nord-Süd-Faht. Wie mer grad op der Nord-Süd-Faht en dä Tunnel erunder fuhre, feel mer dat Leed "Shame and Scandal in the Family" widder en.
Ich wollt ald aangefange han ze singe, do daach ich mer, dat et besser wör dä Dieter vürzewarne un im ze verzälle, dat immer jet passeere dät, wann ich dat Leed singe. Ävver dä hät mich nor usgelaach un för total bestuss erklärt. Meint, ich wör langsam rief för Ense. Dä hät sich gar ni' mih enkrääge vör Laache.
"No god", daach ich mer, "dann sings de im evvens dat Leedche e bessche vür". Un ich fing aan:
In Trinidad there was a family
with much confusion as you will see
Dä Dieter wor noch immer üvver mich am Laache, weil gar nix Schlemmes passeere dät. Also han ich wigger gesunge:
It was a mamma and a papa and a boy who was grown,
he wanted to marry a wife of his own
Enzwesche moot dä Dieter sich vür Laache am Lenkradd fasshalde. Mer wore grad ganz unge en däm Tunnel unger der Komödiestroß. Ich alsu wigger:
He found a young girl who suited him nice
He went to his papa to ask his advice
Wie mer grad widder us däm Tunnel huhkome, leefen däm Dieter ald de Trone de Backe erav.
Wann mer do widder huh kütt us däm Tunnel un die Nord-Süd-Faht am Eng es, dann kann mer entweder räächs Richtung Ebertplatz fahre oder links en Richtung Ring. Gradus ging nit, do stund e Huus. Un dann frög dä Dieter mich esu blöd: "Un, es jet passeet? Do häs doch en Ääz am Kieme, es passeet üvverhaup nix". Alsu dät ich die eetste Strof ze Eng singe:
His papa said: "Son, I have to say no,
That girl is your sister, but your mamma don't know.
Immer noch am Laache well dä Dieter en die Stroß, die nohm Ring föht, driht et Lenkradd noh links ... ävver der Eisi wollt nit un fohr wie vun allein gradus wigger tirek op das Huus zo. Dä Dieter trod op die Brems, wie ich grad mem Refrain aanfing:
Woe, is me, Shame and scandal in the family ...
Wigger ben ich nit gekumme, denn der Eisi Antarktus stund met der Stoßstang un dä schön blau Haub en däm Huus. Nit wirklich dren, ävver hä wor zemlich doll dogäge gekraach. Ich han mer dobei der Kopp gestüsse, et gov jo domols noch kein Secherheitsgurte. Un der Refrain es mer och em Hals steche blevve.
Ich wor richtig geschock un och ärg bedröv wägen däm ärme Eisi, dä ich doch esu gään hatt, ävver wie ich dann dä Dieter gesinn han, leicheblass, en Büül op der Steen, baal am Kriesche wäge singem Auto, do moot ich üvver dä esu laache - vill mih wie dä vürher üvver mich gelaach hatt.
Wat e Glöck, dat dä Dieter an däm Dag gefahre es un nit ich. Ich han et nämlich immer jet ieliger un fahre dann och gään ald ens en paar Killometercher flöcker wie mer eigentlich darf. Ich wör do secher met Schmackes en die Muur vun däm Huus gebreddert. Un dann wör nit nor et Auto kapodd gewäse, sondern secher hätten och mir zwei uns dobei ganz fies wih gedon. Wie god, dat dä Dieter esu en lahm Ent es beimFahre. Bes op die Büül am Kopp wor im nix passeet. Och die Stoßstang un dä Blötsch en der Haub vom Eisi kunnt mer usbüüle un jet Färv drüvverlackeere, su dat mer nohher baal nix mih gesinn hät.
Dä Dieter hatt si Auto dann en de Werkstatt gebraht, domet die ens nohluure kunnte, woröm dat unbedingk gradus fahre wollt. Hä hät denne och die Story met däm Leed verzallt, weil ich jo secher wor, dat dat nor an däm Leed geläge hatt. Ävver dä Kääl vun dä Werkstatt hät im dann gesaht, dat do jet an der Lenkung kapodd gewäse wör und dat dä Unfall och passeet wör, wann ich jet anderes oder üvverhaup nit gesungen hätt. Dat han ich däm ävver nit gegläuv. Ävver för dä Dieter wor dat Wasser op sing Mülle. Es jo klor, de Kääls müsse immer zesamme halde.
Wie ich dann e paar Woche späder noch ens mem Dieter - die Büül an singem Kopp wor och ald widder fott - en singem reparierte Eisi ungerwähs wor und mih schön Leedche grad widder aanfange wollt ze singe, do hätt dä mich esu jet vun aangebröllt, ich soll bloß de Schnüss halde, söns dät e mich erusschmieße un ich hätt et letzte Mol en singem Eisi gesesse.
Komisch, ne? Dobei wor hä doch esu secher, dat dä Unfall üvverhaup gar nix domet zo dun gehatt hatt, dat ich dat Leed gesunge hatt. Dat sin ald seltsame Gestalte, de Männer! Eets dun se immer esu, als künnte un wösste se alles, ävver wa' mer inne ens e nett Leedche beim Autofahre singe well, dann benemme se sich wie die letzte Bekloppte, grad esu, wie wann se e bessche abergläubisch wöre.
Ävver em Äänz: Bes hügg pass ich noch immer op, wann ich dat Leedche ens vür mich hin singe, ov och bestemmp grad nix passeere kann. Ävver wann ehr wollt, kann ich et üch jo ens vürsinge, ävver nor bei üch zo Hus.
(1) Dä ganze Tex en verscheedene Variante künnt Ehr em Internet nohlese. Et geiht esu wigger, dat dä Jung widder e Mädche kenne liert, wat e gään hierode dät, ävver si Vatter säht im ald widder, dat dat nit ging, weil das Mädche och sing Schwester wör. Dröm läuf dä Jung zo singer Mamm un verzällt der, wat singe Papp im gesaht hät. Ävver de Mamm dät bloß laache un saht im, hä künnt dat Mädche ruhig hierode. Singe Papp wör nämlich gar nit singe Papp, ävver dat wöss dä nit: Your daddy ain't your daddy, but your daddy don't know
(2) Ling = Lindenthal
|