von Gaby Amm (2003)
(Infoheft Akademie för uns kölsche Sproch, Nov. 2004 – April 2005, S. 13)
Metunger fangen ich aan ze dräume
vun bunte Färve zweschen dem Düstere,
vun Blome, die noch blöhe
am bahl verdrüchte Zwig,
vun bang Schredd, die neu Wäg gonn welle,
vun Kläng un Tön, die mer nur hööt,
wenn et müsschestell es.
Metunger fangen ich an ze dräume,
dat ich ohne Angs ganz höösch
op dich zogonn kann,
dat "verröckte Minsche" Mot han, uszebreche
us unser "Leistungsgesellschaff",
die funktioniere soll,
vun Metminsche, die jede Levvensdag neu
un su ehre Wäät finge künne.
Metunger fangen ich an ze dräume,
un off genog erlevven ich,
wie e klei Stöck vun minge Dräum
verhaftig Wirklichkeit gewoden es!

